اما بعد

چه زیباست این آخرین نامهی دو سطری امام به برادرش محمدبن حنفيه از کربلا:

«بسم الله الرحمن الرحیم، از حسینبنعلی به محمدبنعلی و جماعتی از بنیهاشم؛ اما بعد، پس گويا دنيايي نبوده و گويا آخرت هميشه بوده است»

::
مزرع است این جهان و تو دهقان
که همه روز کشت و کار کنی
میرزا حبیب خراسانی